Kinderkrant Blog

Damian en Naïm vertellen over de ziekte van Lyme: dit is waarom ik extra trots ben op deze pagina

15 oktober 2020

Door Suzanne

Sommige verhalen en pagina’s die ik voor Jong010 maak, zorgen voor een speciale herinnering. En een resultaat waar ik extra trots op ben.

In april 2019 maakte ik een pagina over de ziekte van Lyme. Daarop staan de persoonlijke verhalen van Damian en Naïm.

Ieder jaar krijgen in Nederland ongeveer 25.000 mensen de ziekte van Lyme. Daarvan blijven 1.000 tot 2.500 mensen lang ziek. Damian en Naïm hebben sinds een aantal jaar de ziekte van Lyme. Ze hebben dagelijks last van de ziekte.

Op iedere pagina in Jong010 staan de verhalen en ervaringen van kinderen centraal. We besloten samen met één van onze partners Fonds Kind & Handicap om aandacht te besteden aan de ziekte van Lyme. Het was daarbij voor ons van belang om ook bij dit onderwerp kinderen hun verhaal te laten vertellen.

Ik ben bijna een half jaar op zoek geweest naar kinderen met de ziekte van Lyme die hun verhaal wilden, durfden en mochten vertellen. Tijdens die zoektocht ben ik erachter gekomen dat er zoveel meer komt kijken bij de ziekte van Lyme dan de ziekte zelf. Omdat het een ziekte is die moeilijk te diagnosticeren is in Nederland lopen gezinnen aan tegen problemen met bijvoorbeeld leerplicht en jeugdzorg. Veel gezinnen zijn daarom bang om hun verhaal te delen. Dat vind ik heel begrijpelijk. Aan de andere kant vind ik dat ieder verhaal moet worden verteld. Juist om meer begrip voor elkaar en elkaars situatie te krijgen.

Ik geloof erin dat wanneer je iets echt wilt, het lukt zolang je maar niet opgeeft. Ik heb met tientallen scholen, verenigingen, artsen en organisaties contact gehad. Uiteindelijk hebben we de dappere jongens Damian en Naïm gevonden die hun verhaal wilden vertellen.

Naïm (je ziet hem op de foto) is een eigen kledingmerk gestart om extra aandacht te vragen voor de ziekte van Lyme. Hij wilde graag zijn verhaal vertellen aan andere kinderen.

Damian vond het spannend en wilde in eerste instantie onherkenbaar in de krant. Ik ben ruim 3,5 uur bij hem thuis geweest zodat hij zijn verhaal rustig kon vertellen. Ik heb met hem afgesproken dat we 2 versies van de pagina maakten: één waarop hij herkenbaar is en één waarop hij onherkenbaar is. Dat gaf hem het vertrouwen dat hij mee kon beslissen over het eindresultaat. Ik ontving van Damian zijn moeder onderstaande reactie na het versturen van de 2 versies.

“Bedankt dat je naar Damian zijn verhaal hebt willen luisteren. Dat was voor hem heel belangrijk. Damian vindt het echt een leuk stuk. Hij vroeg zich vanavond af waarom hij nou zo zenuwachtig was voor het interview en de foto. Hij vond het juist leuk om te doen en is trots op het eindresultaat. Damian vindt de herkenbare foto’s goed. Het artikel met foto mag zo gedrukt worden. Bedankt dat je aan de afspraak hebt gedacht.”

Een aantal weken later las ik in een landelijke krant het verhaal van Damian en zijn moeder. De ervaring met Jong010 en het echt luisteren naar zijn verhaal, heeft ervoor gezorgd dat Damian zijn verhaal nu veel vaker wil en durft te vertellen.

Ik ben trots dat het is gelukt om een pagina te maken die bijna onmogelijk leek om te maken. En dat deze pagina en ervaring zoveel invloed heeft gehad op Damian.

Ben je benieuwd naar het verhaal van Damian en de pagina? Kijk dan in de Jong010 van april 2019 op pagina 5.